Homo Ludens

9.50

Uitverkocht

Beschrijving

 

Titel en schrijver
Homo Ludens, J. Huizinga
ISBN nr.
Geen ISBN
Uitgeverij, drukjaar en drukversie
H.D. Tjeenk Willink & Zoon N.V. Haarlem, 1952, vierde druk
Paperback of hardcover
Hardcover
Aantal pagina’s
219 pagina’s
Taal en categorie
Nederlands, Kunst & Cultuur
Korte samenvatting
Homo Ludens, spelende mens, gaat over het idee dat de mens vooral en ten eerste een spelend wezen is. Daarmee gaat het boek in op het belang van spelelementen van cultuur en samenleving. Volgens Huizinga is spel een noodzakelijke voorwaarde om cultuur te laten ontstaan. Vervolgens bespreekt hij hoe dit van invloed is op taal, rechtspraak, oorlogvoering, filosofie, kunst en sport. Voor Huizinga is spel meer dan alleen een element of onderdeel, maar volgens hem is het spel zo belangrijk dat het alle ander elementen overtreft.

De eerste helft van dit boek is een bevlogen cultuuranalyse. Maar de toon wordt in het laatste gedeelte wat pessimistischer. Dit is niet raar aangezien het boek in 1938 is geschreven, in een onrustige periode tussen twee wereldoorlogen in, terwijl Europa midden in een economische crisis zat.

Over de auteur
Johan Huizinga (1872 – 1945) was een Nederlands historicus. Hij is de grondlegger van de Nederlandstalige cultuurgeschiedenis en mentaliteitsgeschiedenis en verder was hij ook cultuurfilosoof en antropoloog. Huizinga werd geboren in Groningen en studeerde Indo-Europese talen, waarvan hij in 1895 afstudeerde. Daarna studeerde hij Vergelijkende Taalkunde en leerde Sanskrit begrijpen. Rond 1902 begon hij zich meer te verdiepen in middeleeuwse en renaissance geschiedenis. In 1905 begon hij als hoogleraar in de geschiedenis aan de Universiteit van Groningen. Het jaar 1915 markeerde zijn begin als hoogleraar algemene geschiedenis van de Rijksuniversiteit Leiden.

In 1919 schreef hij zijn bekendste werk ‘Herfsttij der Middeleeuwen’, waarvoor hij de D.A. Thiemeprijs ontving. Dit werk verscheen ook in andere talen, en daarmee brak hij internationaal door. Later verschenen nog onder andere de boeken ‘Cultuurhistorische verkenningen’ (1929), ‘In de schaduw van morgen’ (1935), ‘Homo Ludens’ (1938) en ‘Nederland’s beschaving in de zeventiende eeuw’ (1941).

Recensies
Trouw – “De klassieker ‘Homo Ludens’ (de spelende mens) van Johan Huizinga heeft na 75 jaar nog niet aan relevantie ingeboet.”
Beschadigingen
Geen beschadigingen